Malum havalar soğuk,yağışlı…Kar,kış,yağmur,çamur bir şekilde gündelik hayatımızı etkiliyor. Bu etkiyi dışarda en aza indirgemek için ne yapıyoruz? Şemsiye gibi oldukça basit bir araçı kullanıyoruz. Fazla rüzgarlı havalarda misyonunu tam olarak yerine getiremese, dışarıda ki su oranının yüksek olduğu zamanlarda bizi kuru tuttuğu sanırım tartışılmaz. (:
Peki şemsiyeyi nasıl kullanıyor, yolda şemsiye ile nasıl yürüyoruz? Zaten etrafındaki insanlara fazla saygı göstermeden yaşayan bir Türk insanı,nedense şemsiye ile etrafına bir de tehlike veren bir varlık konumuna geliyor.
Bugün,dün,bir önceki gün ve bilimum yağış olan diğer günler boyunca yolda yürürken şemsiye terörüne mutlaka kurban gidiyorum. Özellikle yoğun sokak ve caddelerde yürüyorsam, yağmurda minimum ıslanmayı düşünmek yerine, nasıl minimum zararla hedefime ulaşırım onu düşünüyorum.
Şemsiye ile yürürken, diğer şemsiyeli insanlara dikkat etmek, karşıdan gelen insanın bir yerlerinin elimizdeki şemsiyeyle çizilebileceğini düşünerek yürümek çok zor olmasa gerek. Zor ise de ne yazık ki zoru başarabilen bir toplum değiliz sanırım (:
Hadi bir elimizde olmayan bir nedenden dolayı şemsiye ile yanımızdakinin yanağını çizdik, neden kibarca özür dileme gibi bir davranış özellğimiz yok. Yağmurlu havalarda bu durumla çok karşılan biri olaraktan bu gereksiz yazıyı yazdığım için özür dilerim, ama bir şekilde bunu içimden atmam lazımdı…
“800”, Mercan Dede‘nin son albümün adı. Mercan Dede’nin diğer albümlerine nazaran biraz daha enerjik bir albüm bence, ki bundan dolayı da buraya yazıyorum sanırım. Albümde yabancı bir çok konuk var. Daha önce duyduğum isimler olmasa da, albümdeki performslarından ilgi gösterilesi insanlar olduklarını söyleyebilirim. Tanıdık konuk sanatçılar da var. Bir birinden alakasız iki isim Ceza ve Yıldız Tilbe,iki farklı şarkıda ayrı ayrı Mercan Dede’ye eşlik etmişler. Özellikle Ceza’nın dahil olduğu şarkı albümün bence en güzel şarkısı ki zaten albüme adını veren şarkı. Önceki Mercan Dede albümlerine nazaran çok daha fazlı farklı enstürman var. Burda albümü oldukça sürekleyici yapıyor. Yani albümü baştan sonra bir kaç kez sıkılmadan bir oturuşta dinleyebiliyorsunuz.En azından bana öyle oldu. Uzun lafın kısası değişik tatlar arayanlara tavsiye ederim…
Bir diğer takıntım, Amorphis‘in son albümü Silent Waters….Tuonela’dan sonra açıkcası pek hoşuma giden albüm çıkaramayan grup, bu son albümleri ile beni benden aldılar. Önceki albümlerine nazaran daha sert ve güçlü bir sound elde etmişler. Bu güçlü sesi güzel melodiler ile de destekleyince şahane bir albüm çıkmış. Amorphis bilenler sevenler varsa zaten çokdan yemiş yutmuşlardır albümü. Death/Progresif Metal tarzında müzikten hoşlananlara direk tavsiye ederim.