.NET 3.5 SP1 = .NET 3.0 SP2 + .NET 2.0 SP2 + .NET 3.5 Service Pack
Değişik bir denklem oldu, ama .NET 3.5 SP1′i yüklediğimiz zaman arka planda olan şeyler aslında bu. .NET 3.5 ve 3.0 versiyonları aslında CLR’a fazla dokunulmuş versiyonlar değil. .NET 2.0 Framework’ünün genişletilmiş hali her iki versiyonda. .NET 3.5 SP1′de bu kapsamda en temel olarak .NET 2.0 SP2′yi içeriyor. CLR’de ve Base Library’de hatırı sayılır değişiklik bu aşamada çıkıyor. WPF ve WCF ile ilgili iyileştirmeler de .NET 3.0′ın SP2′sinde bizlerle buluşuyor. .NET 3.5 ile beraber gelen ASP.NET Extensions ile ilgili gelişmelerde .NET 3.5′un kendi service pack’i altında konumlandıralabilir. Bunların hepsini birleştirince işte ortaya .NET 3.5 SP1 çıkıyor.
Peki bunun ne önemi var? Şöyle ki bir şekilde .NET 3.5 SP1′i kaldırmanız gerekebilir. Kaldırdığınız zaman önceden yüklemiş olduğunuz sürümlerin(Ör: .NET 2.0) eski haline dönmesini bekliyor olabilirsiniz ki ben bekliyordum. Ancak gördüm ki, işler tam olarak böyle değilmiş.
) diye adlandırabileceğim yazılımcıyı bir süre sonra sıkan kodlar yazmak gerekli. Entity Framework bizi bunlardan kurtarıyor. Ve ister istemez bir şekilde veritabanındaki yapıya ve şemasına bağlı olmak zorunda kalıyorduk. Aslında kötü bir şey değil bu ama farklı ihtiyaçlar için elimizi kolumuzu bağlıyordu.Kısaca ADO.NET Entity Framework’ü, veritabanı odaklı uygulama modelleri yerine uygulama odaklı veri modelleri oluşturmamızı sağlıyor.
Microsoft Live Labs, çok katmanlı web uygulamaları geliştirmede, geliştiriciye kolaylık sağlaması açısından yeni bir yaklaşım ile karşımıza çıkıyor. Bir web uygulamasını, çok katmanlı bir mimarinin web tarafındaki kullanıcı arayüz katmanı olarak düşünebiliriz aslında. Bundan dolayı çok katmanlı web uygulamaları konsepti ne kadar anlamlı tartışılır. Ama gelişen teknoloji ve büyüyen internetten dolayı standart “application” kavramının yavaş yavaş “web application” kavramına dönüşmesi sanırım bu olaya biraz açıklık getirir. Çok dağılmadan Volta’ya geri dönelim.